1141 ق / 1729 م ، حماسى ، تاريخى . مشترك 8 / 1065 ( 1 نسخه ) ؛ نسخه‌ها 4 / 2633 ( 1 نسخه ) ؛ بشير حسين ، شيرانى 1 / 149 « سكندرنامهء جبلى » . اسكندرنامه . فضل اللّه حروفى نعيمى - بخش عرفان و - بخش منظومه‌ها . اسكندرنامه . خاكى ( سروش ) بلخى ( سدهء 10 ق ) . همان داستان . نفيسى 1 / 587 . اسكندرنامه . خسرو دهلوى - آيينهء سكندرى . اسكندرنامه . سرورى ، حسنعلى . نسخه‌ها 4 / 2633 ؛ فيلم‌ها 1 / 571 ؛ بادليان 1150 ، 12 / 2827 و ينفلد 8 به نقل . اسكندرنامه . ضميرى اصفهانى ، كمال الدين حسين ( سده 9 - 10 ق ) ( م 973 ق ) يكى از 6 « مثنوى » اوست . ذريعه 7 / 260 « خمسهء ضميرى » و 19 / 115 « مثنوى اسكندرنامه » . اسكندرنامه . طرطوسى - بخش داستان‌ها . اسكندرنامه . عبد الكافى - بخش داستان‌ها . اسكندرنامه . امير عبد اللّه . براى يكى از شهزادگان اشترخانى به نام اسكندر سلطان ، تاريخ چنگيز و جانشينان او تاشيبانيان 920 - 927 ق ، است به نثر ، نگارنده مىگويد ترجمهء فارسى « تاريخ غازانى » ست كه به تركى بوده . نسخه‌ها 6 / 4218 ؛ استورى 1 / 276 ، 372 ؛ تاريخ افغانستان 1 / 7 ؛ برگل روسى 2 / 780 ؛ ازبكستان ، تاشكند ش 154 به نقل . اسكندرنامه . عبرتى - بخش داستان‌ها . اسكندرنامه . سردار محمد عزيز خان . افغانستان 139 . اسكندرنامه . كرمانى - اسكندرنامه . ناصرى . اسكندرنامه . كشميرى ، بدر الدين بن عبد السلام بن ابراهيم حسن . از روزگار عبد اللّه بهادر ( 991 - 1006 ) . در داستان او . نفيسى 1 / 445 « اسكندرنامه معروف به قصهء ذو القرنين » ؛ انديا آفيس ، چاپى 62 ؛ شعراى كشمير 132 و نام 13 كار ديگر او ؛ گنج‌بخش 4 / 2123 نامش ؛ بلوشه 3 / 352 . اسكندرنامه . مقصود لكهنوى ، مقصود عالم فرزند صدر عالم . ( سدهء 13 ق ) . در قالب مثنوى . ذريعه 9 / 1091 « ديوان . . . » و نام اين كارش و 19 / 310 « مثنوى . . . » . اسكندرنامه . روايت منوچهر . به نثر - بخش داستان‌ها 1 / 275 و - مشترك 11 / 1426 . اسكندرنامه . ناصرى كرمانى . روزگار ناصر الدين شاه ( سدهء 13 ق ) . در قالب مثنوى . آغاز : دهمين از كيان اسكندر بود * كز هنر از همه فزونتر بود . مشترك 9 / 1870 سرآغاز ش ؛ نسخه‌ها 4 / 2633 ؛ ذريعه 9 / 1158 « ديوان . . . » و 19 / 116 « مثنوى . . . » . تهران ، ادبيات ، حكمت 2 / 4 . اسكندرنامه . مير شاه وليخان . در همان داستان . افغانستان 337 . اسكندرنامه : سكندرنامه . نظامى گنجوى ، نظام الدين الياسى فرزند يوسف ( م ميان 607 - 615 / 121 - 1218 م ) . پنجمين مثنوى از « پنج گنج » اوست ، در داستان آن مقدونى و ايران ،